Op een mooie zaterdag de 30e juni waren Lineke en ik uitgenodigd om op het voormalige eiland Schokland een bijeenkomst bij te wonen georganiseerd door het Ministerie van Ontwikkelings-samenwerking. (http://www.hetakkoordvanschokland.nl/) Het werd weer een echt onvergetelijke dag waar aan het licht kwam dat de milenium-doelen, waarin we beloofden dat de armoede de wereld uit moet en alle kinderen op school komen en nog veel meer, niet gehaald gaan worden. Volgens minister Bert Koenders is het leefmilieu en de armoede in de wereld een zaak van ons allemaal. Dat is ook de reden dat er veel ministers waren op Schokland. De minister van Ontwikkelings-samenwerking ging hand in hand met de minister van Defensie, dhr. Van Middelkoop. De minister van Justitie en Economie vonden zich bijzonder betrokken bij het ontwikkelings-vraagstuk. Er was natuurlijk veel meer. Om 12 uur arriveerden we met de gratis bus uit Friesland op Schokland. Gezellig in het zonnetje aten we onze meegebrachte bammetjes op en wachtten op wat komen ging. Het werd duidelijk dat niet alle belangstellenden betrokken waren bij ontwikkelings-samenwerking. Er stonden gratis optredens gepland van Marco Borsato en Van Dikhout. Dit was natuurlijk een prima lokkertje om de dag te laten slagen. De optredens waren echt fantastisch, maar nadat Marco klaar was vertrok meteen de Polderjeugd van het slagveld en bleven we met redelijke club die-hards over.
Ontwikkelings-samenwerking is inderdaad een zaak van ons allemaal. De regering is bereid om kleine initiatieven te steunen met een flinke pot met geld als we zelf ook maar bereid zijn om akties te maken in onze omgeving. De tweede helft van de dag beloofden wij plechtig om onze aktiviteiten levenskracht te geven. Lineke doet dat met haar eigen nieuwe bedrijf Maisha. (het leven beleven). Een mooi woord om een reis- en coaching- buro van de grond te tillen, dat mensen een beleving zal geven in Mugana. Jos zal de bosbouw-en energie-programma ’s proberen uit te bouwen. Zo waren er veel meer beloftes en hoop. Ik denk zelf dat de wereld kleiner wordt, nu veel bio-energetische gewassen geteeld zullen worden. Landerijen, die nu nog als prairie lekker niets liggen te doen in Afrika , in gebruik genomen zullen worden. Voedsel-prijzen gaan omhoog. Export-subsidies kunnen worden afgeschaft . In Afrika worden emissie-rechten gekocht voor onze voortsnellende economie. Eindelijk kunnen Afrikaanse boeren eerlijk kunnen produceren en worden niet meer de overschotten uit het westen voor dumpprijzen naar Afrika gebracht. Het wordt interessant en Afrika zullen we nodig hebben. Wie weet halen we de Milennium-doelen nog, maar dan zullen de Afrikanen zelf ook hard moeten meewerken en hun verslaving aan westerse hulp niet als de belangrijkste inkomstenbron zien.

Jos