De foto's uit Kameroen

Ook weer via picasa-web te bezichtigen
http://picasaweb.google.com/josenlinekeduindam/
Groet Lineke.

bezoek aan Kameroen 7/2 tot 7/3 2007

Met de longen nog vol stof uit Karagwe, kwamen we aan in Duala. Meteen was het al heel anders dan Oost-Afrika.
Frans-talige landen zijn blijkbaar strikter in bepaalde regeltjes. Bij aankomst op het vliegveld moesten we ineens onze inentings-bewijzen laten zien en onze bagage werd doorzocht.
Onze namen zagen we op een groot stuk papier en vrij snel zaten we in een airconditioned hotel. Dat is wel prettig met die drukkende warmte van Duala. Meteen een envellop met geld. Onze Jelle is goed bezig, maar dit kwam van Kathelijne, die ons voor is geweest om Jelle te bezoeken.
Meteen stokbrood eten en in het zwembad van het hotel een baantje trekken. Dat zijn de geneugten van de stad in Kameroen. Weinig hoogbouw en niet echt verstopte wegen zoals Oost-Afrika.
De volgende dag met de bus naar Jaoundee. Een tocht van 3 uur. Goede wegen door het oerwoud. We zien vrachtwagens met enorme stammen hardhout af en aan rijden. Er is genoeg dus dat geeft niet , is het motto hier.
Het moment dat we Jelle zagen in zijn witte terrein-auto zal ik niet snel vergeten. Met grote letters IITA op de deuren. Voor hem rustig, maar wij knijpen hem als hij z'n wagen gewoon voor een taxi de weg op stuurt. De hele reis naar de diplomaten-wijk is wennen, want het verkeer krioelt door elkaar met de toeter als redmiddel. De grootste auto heeft voorrang.
Het huis waar we de komende weken in wonen is groot met een heerlijke woon-veranda. Er is permanent bewaking en grote ijzeren deuren voor het huis. Echt gevaarlijk is het niet. Iedere dag maken we een ommetje , ook 's avonds wel. maar safety first zal IITA denken.
Stella is het huismeisje, die koffie brengt en stokbroodjes. Dat voelt goed. De komende weken echter zullen Lineke en ik meestal samen koken en inkopen doen in de groene super.
Dhr. Hauser woont ook nog enkele weken in het huis met Flora zijn Afrikaanse vriendin.
Dhr. Stephan Hauser heeft 13 jaar gewoond in dit huis. Hij was de eerste bewoner. Het huis komt wat verwaarloosd over. Vooral sanitair werkt niet optimaal en kranen en sproeiers van de 4 badkamers moeten vervangen worden.
Wij hebben geen klagen in dit schitterende oord. De tuin gaan we te lijf. Bomen worden verwijderd samen met de house-boy. Er komt een groente-tuintje achter en een bloementuin voor. Het hondje Mango helpt ons op de verkeerde manier. Hij graaft de opkomende plantjes weer gezellig op, zodat de tuin er niet optimaal uit ziet.
Het afscheid van Stephan is dramatisch. Hij verlaat zijn geliefde stek en gaat in Kinshassa opnieuw beginnen samen met Flora, die haar vaderland moet achterlaten. Ze organiseert een afscheidsfeest. Haar hele familie komt er op af en gretig nemen ze de spullen in ontvangst die niet mee kunnen. Srephan bekijkt dit allemaal van een afstandje. Hij houdt niet van dit familie-geweld. De volgende dag vertrekt hij alleen, stilletjes.Flora blijft nog even tot hun huis is ingericht . Dat is het leven van een tropenwerker , denk ik. Enthousiast begonnen, inmiddels gescheiden en met een jong Afrikaans liefje verder. Een eenzaam bestaan, zo komt Stefan bij me over. Hij is daardoor ook niet een prettig mens geworden om mee samen te leven.
We maken kennis met de "Hush Hurriers". Een groep enthousiaste sporters die al rennend een speurtocht moeten voltooien. Lineke en ik lopen hem wat rustiger in verkorte versie. Al schreeuwend rennen Jelle en consorten door de heuvels, terwijl wij samen met enkele Ethiopische diplomaten de wandel-versie afmaken. De week erna zetten Jelle en ik de tocht samen uit. Klimmen , klauteren, door vieze poeltjes en stijle heuvels. Je komt overal, maar bij deze temperaturen raak ik uitgeput.
We drinken een cola bij een klein stalletje en hebben het over Franstalige en Engelstalige Kameroenezen. Jelle werkt het liefst samen met de laatste groep. Ze zijn inventiever en je kunt ze om een boodschap sturen. De Franstaligen zijn toch wat meer behept met de Franse slag.
De invloeden van de vroegere overheersers is enorm op de lokale bevolking. In Engelstalige gebieden eten ze geen stokbrood, maar gewoon sandwiches met ei en bacon.
We gaan op safari voor 2 dagen naar Aconalinga, waar Jelle proefvelden onderzoekt. Plantain-bananen en Cassave is het hoofdvoedsel in de kleine dorpen. De kostgrondjes worden in het woud uitgehakt en de resten verbrand. De grond is arm, maar de as geeft enkele jaren wat te oogsten. Omdat er weinig mensen wonen en veel jongeren naar de stad trekken, is de schade aan natuur te overzien. Deze manier van Landbouw heeft er in Oost Afrika toe geleid dat de meeste bossen verdwenen zijn. Het is erg bewerkelijk en primitief. Jelle werkt efficient met 2 teams. De trossen bananen worden gewogen. De stamdikte wordt gemeten en wortels worden onderzocht op parasieten. Jelle wil d.m.v. dierlijke mest nutrienten in de grond brengen, zodat er wat langer geoogst kan worden. Dan zitten we samen's avonds gezellig met z'n allen nog aan een koel glas bier. De mannen vinden het heerlijk om samen met Jelle te werken. Emanuel is ook universitair geschoold en heeft in Leuven een opleiding gevolgd. Op het gebied van tropische Landbouw is hij beter onderlegd dan Jelle. De samenwerking is er meteen vanaf het begin, legt Emanuel uit.
Het eind van onze vakantie maken we een mooie tocht door Kameroen met Bamenda als hoogste punt. Bamenda is een vrij grote stad in het Engelstalige gebied dat grenst aan Nigeria.
We bezoeken de moeder van Emanuel en slapen bij de Presbiteriaanse Kerk. Het is hier veel minder warm dan in Yaoundee. Hiervoor hebben we nog Foumban bezocht, een leuk stadje met een heuse Sultan.
Als laatste plaats bezoeken we Chang, ook in de bergen. Een universiteits-stad met een heerlijk klimaat. We overnachten in een resort wat gebouwd is tijdens de tweede wereld-oorlog om soldaten een vakantie-gevoel te geven. Dat gevoel hebben wij wel, als ik een duik neem in het zwembad.
De weg omlaag is riskant. Er schijnen enkele bruggen weggespoeld te zijn. Toch nemen we de weg, omdat die korter is, veel mooier en dus de moeite waard. De berichten spreken elkaar tegen. De bruggen zijn gelukkig net gerepareerd en we hebben een onvergetelijke tocht naar Limbe met watervallen en prachtige vergezichten.
Iets voorbij Limbe vinden we in de Brad-guide een lief hotelletje met eigen strand . Het zijn mooie dagen geworden. We hebben naast heerlijk zwemmen in een kalme Oceaan ook nog prachtige tochten gelopen langs hellingen van vulkaan-bergen. Het echte oerwoud bewonderen we hier op kleine moeilijk begaanbare jagers-paden. Prachtig om dit te proeven, maar we raken halfverwege uitgeput. De tocht is langer dan we gepland hadden en gevaar hoeven we niet op te zoeken. Dit is echt een prachtige ervaring. Na enkele rituelen en een stevige borrel bij de lokale chief gaan we de weg terug. Gauw nog even een duik in de zee.
Onze vakantie zit er op, beseffen we. Kameroen kan je niet in het kort vertellen , je moet het beleven. Samen met Jelle hebben we hier een prachtige beleving gehad. Jos

En dan nu de foto's erbij

Via picasaweb hebben we een kleurige reportage bijgevoegd.
Veel plezier en tot horens,
Jos en Lineke Duindam.

http://picasaweb.google.com/josenlinekeduindam/

terug uit Tanzania

Lineke en ik zijn 7 maart teruggekeerd op aarde. Het zijn twee maanden geworden , die we niet snel zullen vergeten.
De eerste maand in Mugana Tanzania en de tweede maand bij onze Jelle in Kameroen. Pas een paar dagen terug lijkt het wel of ik twee jaar ben weggeweest. Je zit zo vol van al die indrukken, dat het moeilijk is om het allemaal te vertellen.
Het was rustig beginnen in Mugana met Jozef en Anna. Die hebben Kerstmis en Oud en Nieuw samen met de zusters in Mugana beleefd en genoten van de prachtige sterrenhemel.
Voor ons was het thuiskomen en lekker rustig in Mugana, nu zo veel gasten hadden afgemeld. We hebben de goederen uit de container verdeeld. De school Mugana-b zit er warmpjes bij. Er is een compleet blok gerenoveerd van 3 klaslokalen. De aula is gedeeltelijk klaar en met de fundering van woningen voor leraren is een begin gemaakt. Op dit moment zijn de fundamenten gereed voor de regentijd begint. Om deze prestatie te vieren , werden we uitgenodigd op de school en het werd een mooi feest.
We hebben bosbouw-projekten bezocht en zien de jonge bomen groeien tot enkele meters hoogte. Boeiend om dat te ontdekken uit waardeloos land dat anders verder zou eroderen tot kale rotsen.
Arjen en Mark van Yes-Africa zijn bij ons op bezoek geweest. Twee ambitieuze Nederlanders die met Jatropha-planten de energie-problemen te lijf gaan. Uit de zaden wordt bio-diesel gewonnen voor motoren en elektriciteits-opwekking.
We hebben een boeiend gesprek gehad met Philipe Krynen. Deze sympathieke Fransman zet zich al meer dan 15 jaar in voor weduwen en wezen in Kagera samen met zijn organisatie Partage, waaraan vele donoren verbonden zijn. We gaan samenwerken.
We hebben een bezoek gebracht aan Rubya Hospitaal, waar St. Therese zusters opleidingen verzorgen en waar Mathilde ,onze eerste pleegdochter woont.
Het meest indrukwekkende was ons bezoek aan Fadeco, Familie-ontwikkeling, in Karagwe. Een uithoek in Kagera bij Rwanda. Met eenvoudige middelen probeert Dhr. Sekiku hier een betere wereld te creeren. Opnieuw bossen aanleggen, opvangen van weeskinderen, opleidingen in landbouw en bosbouw, drogen van fruit, computer-lessen en aanleg internet , het hoort allemaal bij Fadeco. Een generator op Jatropha-olie zal dit gebied in de toekomst van elektra voorzien.
Verder zijn er rond Mugana enkele voetbal-clubs opgericht om een competitie te starten. Nu is de moeilijkheid bij welk dorp hoort welke speler. Nu al hebben de wijzen van de dorpen zich over dit probleem gebogen en worden op slinkse wijzen spelers overgehaald zich bij de tegenpartij aan te melden. Managers en coaches staan nu tegenover elkaar, terwijl dit nobele spel juist bedoeld was als verbroedering. Het beschikbaar stellen van shirts en ballen heeft tot grote opschudding geleid. Er zijn al meerdere brieven en mails naar Pingjum gestuurd om dit op te lossen.Misschien moeten hier enkele mensen een gele of zelfs een rode kaart uitgedeeld krijgen. Voetbal blijft de gemoederen bezig houden. Prestige speelt ook daar een belangrijke rol.
Later een report over projekten en onze reis naar Kameroen. Groet Jos